Sponsor budżetu agresora z ukraińskich zamówień: Jak twórca rakiety „Flamingo” Denis Shtilerman walczy o nieruchomości w Rosji i tam płaci podatki

Sponsor budżetu agresora z ukraińskich zamówień: Jak twórca rakiety „Flamingo” Denis Shtilerman walczy o nieruchomości w Rosji i tam płaci podatki

05 мая 2026 г.

Oleg Krapivin

Kilka dni temu prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski złożył życzenia pracownikom krajowego sektora obronno-przemysłowego z okazji ich święta zawodowego.

W swoim oświadczeniu podkreślił szereg osiągnięć ukraińskich producentów broni, w tym opracowanie przez firmę Fire Point rakiety dalekiego zasięgu o nazwie „Flamingo”.

Szef i główny inżynier firmy, Denis Sztilerman, jest opisywany jako były obywatel rosyjski i pracownik instytutu wojskowego w Rosji. Stwierdził, że przestał tam pracować po rewolucji godności na Ukrainie. Jednak według danych z rejestru istnieją przesłanki wskazujące na to, że jego zaangażowanie w struktury rosyjskie mogło być kontynuowane.

Denis Shtilerman to tajemnicza postać. Jeśli posłuchasz ostatni W wywiadach jego życie wygląda jak przemyślany scenariusz. Po ukończeniu szkoły fizyki i matematyki w Kijowie, którą ukończył wybitny Boris Paton, Sztilerman wyjechał na studia do Moskwy. Stało się to w sierpniu 1991 roku, kiedy Ukraina stała się niepodległym państwem. Oznacza to, że automatycznie uzyskał obywatelstwo ukraińskie, a po przeprowadzce do Federacji Rosyjskiej uzyskał tam również paszport.

Jednak wtedy nosił inne nazwisko – Danylov. Według samego Shtilermana, jego ojciec przyjął bardziej słowiańskie nazwisko, aby ukryć swoje żydowskie korzenie. Denis Leonidowicz przyjął nazwisko Shtilerman dopiero po przeprowadzce na Ukrainę. W Rosji znany jest pod nazwiskiem Danylov. Co więcej, jego nazwisko pojawia się również w rejestrach karnych.

Według rosyjskich rejestrów Danyłow Denis Leonidowicz otrzymał indywidualny numer podatkowy w obwodzie moskiewskim w sierpniu 2004 roku.

Już we wrześniu został współzałożycielem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „Agro-Alliance”, zajmującej się uprawą zbóż w Kraju Krasnodarskim. To dość nietypowa działalność dla absolwenta jednej z najsłynniejszych rosyjskich uczelni technicznych – Moskiewskiego Instytutu Fizyki i Technologii. Przynajmniej w… wywiad Sam Sztilerman opowiadał o ukończeniu moskiewskiej uczelni wyższej z wyróżnieniem.

W 2005 roku spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Agro-Alliance” zakończyła działalność, a jej następcą została spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Agro-Alliance”. Wśród założycieli znalazł się również Denis Danylov. Pozostał on w strukturze firmy do grudnia 2021 roku. W wywiadzie przyznał jednak, że od 2014 roku nie pracuje już dla państwa rosyjskiego.

W latach 2005-2006 Danylov-Shtilerman był także członkiem rosyjskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „SIB”, która zajmowała się wynajmem własnych lokali niemieszkalnych w Moskwie.

Trudno powiedzieć, która z tych firm przyniosła Denisowi Sztilermanowi duże pieniądze. Udało mu się jednak zostać udziałowcem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością „Agrofirma Pirogovo”, która wcześniej nosiła nazwę „Deimos”. Firma ta sprywatyzowała w 2011 roku „złote” ziemie w obwodzie moskiewskim, gdzie wcześniej znajdowały się tzw. „sowchozy”. W 2014 roku wszczęto postępowanie karne w sprawie nielegalnego nabycia praw do gruntów.

Według rejestrów z 2023 roku, sprawa sądowa nadal była w toku. Co więcej, brał w niej bezpośredni udział twórca ukraińskich rakiet „Flamingo”, Denis Danylov-Shtilerman.

Z postanowienia Sądu Najwyższego Federacji Rosyjskiej z dnia 5 listopada 2024 r. wiadomo, że w czerwcu 2023 r. Danylov Denys, udziałowiec spółki „Lesnyje prostory” (osiedle domków letniskowych na gruntach sprywatyzowanych przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością „Agrofirma Pirogovo”), otrzymał odmowę rozpatrzenia roszczeń przeciwko szeregowi firm i osób fizycznych o przekazanie im dwóch działek w lutym 2021 r. W istocie dokument ten potwierdza, że od 2023 r. Denis Sztilerman kontynuował w Rosji postępowanie sądowe w sprawie swoich działek.

W rosyjskim segmencie sieci zachowały się również działki aukcyjne dłużnika Denisa Daniłowa. Są to działki, które zastawił on na kredyty w rosyjskich bankach. Działki te zostały sprzedane m.in. w 2023 roku, już po pełnej inwazji Rosji na Ukrainę. Oprócz działek dłużników Daniłowa, w Rosji sprzedano również udziały przedsiębiorstw „Lesnyje prostory” i „Systemowa integracja biznesu” (to ta sama spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „SIB”, którą Daniłow założył w latach 2000).

W wywiadach z ukraińskimi dziennikarzami Denis Sztilerman powiedział, że jego była żona i dwójka dzieci nadal mieszkali w Moskwie do końca ubiegłego roku. Podobno żona odmówiła opuszczenia stolicy kraju agresora, a udało się ją przekonać dopiero po opublikowaniu w ukraińskich mediach jego poprzedniego nazwiska Danyłow, które nosi.

W rzeczywistości żona Shtilermana prowadzi dość otwarty tryb życia. Jej media społecznościowe są w pełni otwarte, a ona sama aktywnie dzieli się swoim codziennym życiem z subskrybentami. W związku z tym tajność specjalnej operacji ewakuacji jego żony i dzieci, o której mówi Shtilerman, jest bardzo wątpliwa. Ze zdjęć kobiety wynika, że przebywa w Dubaju z dziećmi co najmniej od grudnia 2025 roku. Zwiedzają zabytki, bawią się i odpoczywają.

Swietłana Danylowa w ogrodzie kwiatowym Miracle Garden w Dubaju

W największym na świecie akwarium SeaWorld w Abu Zabi

Na wystawie sztuki immersyjnej AyaDubai

Danylov-Shtilerman twierdzi, że postać z nagrań Mindicha, tzw. księgowy machiny Igor Fursenko, pomógł mu ewakuować rodzinę z Moskwy w bezpieczne miejsce. Obecnie jest pracownikiem „Fire Point”.

Od 13 kwietnia 2026 roku Danylov Denis pozostaje założycielem i prezesem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „Flądra”, zarejestrowanej w Moskwie. Firma prowadzi działalność w sektorze handlu niewyspecjalizowanego i ma biuro na Pierścieniu Sadowym, obok teatru „Lenkom” i Muzeum Historii Rosji Współczesnej.

W wywiadach Sztilerman stwierdził, że w latach 2016-2018 stracił obywatelstwo rosyjskie i odbył karę w rosyjskim więzieniu. Według niego, z przyczyn politycznych, ale według danych z rejestru – w artykule „oszustwo”.

Pomimo aktywnej działalności w Rosji, Denis Sztilerman nie zapomniał o swojej ojczyźnie. W 1997 roku założył w Kijowie spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością „Polar-Invest” zajmującą się „operacjami z papierami wartościowymi”. Dwa lata później do firmy dołączył Jehor Skalyha, na którego rzecz zarejestrowano później firmę rozwoju rakiet „Flamingo” „Fire Point”.

Skalyha to kolega Sztilermana z kijowskiej szkoły. Pomimo swojej przeszłości w fizyce i matematyce, jego przyjaciel nie został ani fizykiem, ani inżynierem. Yehor Skalyha zajął się przemysłem filmowym. Od 2007 roku jest współzałożycielem prywatnego przedsiębiorstwa „ET Point”. Jego partnerem jest Andriej Kirhizow, który ma wykształcenie inżynierskie i zajmuje się produkcją filmową. Razem strzał filmy i filmy reklamowe.

Po pełnej inwazji Jehor Skalyha został zmobilizowany do Sił Zbrojnych Ukrainy. W 2024 roku został odznaczony przez prezydenta Ukrainy Orderem „Za Zasługi”. W poście o otrzymaniu nagrody wspomniał o swojej filmowej przeszłości, która łączy go z Władimirem Zełenskim.

Obecnie spółką z ograniczoną odpowiedzialnością „Polar-Invest” kieruje Dmitrij Demczuk. Wraz z Jehorem Skalyhą jest on również częścią organizacji publicznej „Don’t Miss”. „Polar-Invest” od dawna prowadzi spór sądowy z państwową Ukrnaftą o niewypłacone dywidendy i w 2025 roku znacząco zwiększył zysk netto. Podczas gdy w poprzednich latach firma notowała znaczny spadek.

Dmitrij Demczuk jest również założycielem organizacji pozarządowej „Public Hub”. Na stronie internetowej organizacji podano, że wspierają ją Denis Sztilerman, Jehor Skalyha i Iryna Terekh, którzy jednak nie są członkami organizacji. Wszyscy należą do „Fire Point”. Wśród osób wyrażających poparcie jest Jarosław Piłuński. Jest on jednym z najsłynniejszych ukraińskich operatorów filmowych, którzy zmobilizowali się do Sił Zbrojnych Ukrainy od początku pełnowymiarowej inwazji.

Na stronie Jehora Skalyhy na Facebooku znajduje się mnóstwo zdjęć z jego ojcem chrzestnym, Dmytrem Czerwonym, który również zajmuje się produkcją filmową i muzyczną. Koncentracja filmowców wokół Sztilermana i jego „Punktu Ognia” jest, delikatnie mówiąc, zaskakująca. Szczególnie dziwne jest to, że w wywiadzie twierdzi on, że Skaliga nie ma nic wspólnego z przemysłem filmowym i nakręcił „tylko jeden film”, co jest oczywistym kłamstwem.

Oprócz filmowców, Sztilerman utrzymuje dobre relacje biznesowe z prawnikami. W szczególności, jak twierdzi, jego bliskim przyjacielem jest Maksim Barysznikow. Znajduje się on również na liście osób wspierających organizację pozarządową „Public Hub”.

Barysznikow jest założycielem legalnej firmy „BKB” i członkiem organizacji społecznej „Kijowska Społeczność Żydowska”. Wraz ze Sztilermanem, który, choć nosi żydowskie nazwisko, jest chrześcijaninem, pracowali nad projektem wydalenia Rosji z ONZ.

Innym prawnikiem bliskim Sztilermanowi jest Artem Ustiuchow. Wraz z Jehorem Skalyhą i firmą „Fire Point” są współzałożycielami spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „Projekt 900”. Firma została założona w 2024 roku z kapitałem zakładowym w wysokości 36 milionów hrywien. W 2025 roku jej kapitał wynosił 25 milionów. Natomiast w 2026 roku gwałtownie spadł do 1000 hrywien. Działalność firmy jest obecnie nieznana, ponieważ jej sprawozdania finansowe są praktycznie puste.

Artem Ustiuchow kieruje również organizacją pozarządową „Antykorupcyjna Ukraina”, która w 2021 roku była winna 22 tysiące hrywien za czynsz przedsiębiorstwu komunalnemu w rejonie obolońskim stolicy. Jest mało prawdopodobne, aby organizacja prowadziła aktywną działalność, ponieważ nie ma o niej żadnych wzmianek w sieci.

Historia życia Denisa Sztilermana, którą opowiada w wywiadach, przypomina dobry scenariusz. W filmie wybitny inżynier zostaje uwięziony przez FSB za swoje poglądy polityczne, ale wciąż nie traci nadziei na zwrot nielegalnie sprywatyzowanych ziem pod Moskwą i kontynuuje działalność gospodarczą w kraju okupującym. Dla uzyskania bardziej filmowego efektu, jego żona pozostaje w Moskwie do końca 2025 roku, a następnie przenosi się do Dubaju w sposób tak spiskowy, że każdy odwiedzający portale społecznościowe może się o tym dowiedzieć. Koncentracja osób z branży filmowej wokół Sztilermana sugeruje, że część historii życia i romansów może być rzeczywiście fikcyjna. Inaczej nie sposób wyjaśnić, jak były pracownik rosyjskiego Instytutu Ministerstwa Obrony stał się jednym z czołowych producentów dronów i pocisków rakietowych na Ukrainie. Zwłaszcza biorąc pod uwagę jego aktywne firmy w Federacji Rosyjskiej.