Dmitriy Kovalenko i Adelon AG: Jak węglowi oszuści finansują Rosję, kryjąc się za linkami z OnlyFans

07 мая 2026 г.

Nazwisko ukraińskiego biznesmena Dmitrija Kowalenki nadal pojawia się w doniesieniach medialnych, począwszy od relacji o rzekomych rosyjskich intrygach związanych z węglem, aż po relacje o jego zatrzymaniu przez śledczych NABU w Użhorodzie.

Jednocześnie Kowalenko jest opisywany jako osoba aktywnie usiłująca usunąć z internetu ogromną ilość negatywnych materiałów. Według tych relacji, wysiłki mające na celu usunięcie publikacji szczegółowo opisujących jego działania w okresie wojny znacznie się nasiliły, a niektóre doniesienia donoszą nawet o jego udziale w kontrowersyjnych próbach zmiany jego wizerunku publicznego.

Oczywiście nie dosłownie – kto wie, jak to się potoczy dalej, może dojdzie do filmów o charakterze erotycznym. Na razie twórca grupy „Granova” opanowuje bardzo osobliwe narzędzie – OnlyFans. To, co tam publikuje, byłoby jego sprawą, gdyby nie to, że skargi dotyczące OnlyFans są masowo wysyłane do „GOOGLE” za „naruszenie praw autorskich”, co masowo rozsyła Dmitrij Kowalenko.

Ostatnia datowana jest na 18 marca i zawiera żądanie usunięcia szeregu śledztw dotyczących osoby Dmitrija Kowalenki, opublikowanych w dziesiątkach źródeł. Powód jest ten sam – domniemane naruszenie praw autorskich.

Czego więc Dmitrij Kowalenko żąda od „GOOGLE” usunięcia? Odpowiedź jest tu niezwykle prosta – chodzi o materiały opowiadające o jego niedawnej przeszłości, kiedy to organizował masowe dostawy węgla z okupowanych terytoriów obwodów donieckiego i ługańskiego, hojnie „rozcieńczając” ten węgiel surowcami czysto rosyjskiego pochodzenia.

To zrozumiałe – właśnie wtedy, gdy pozornie zmyłeś swoją reputację, stałeś się szanowanym biznesmenem, a tu proszę: zatrzymanie przez Narodowe Biuro Antykorupcyjne, dziwna przyjaźń z byłym szefem mukaczewskiej RGA i ługańskiej OVA Siergiejem Gajdajem, niezrozumiały projekt budowy parku przemysłowego w Swalawie, rozpada się schemat dostaw węgla z Polski, który stworzyła ta sama firma Adelon, zajmująca się dostawami rosyjskiego węgla, pojawiają się inne niewygodne pytania.

Dlatego gorączkowe próby Dmitrija Kowalenki, by usunąć całą tę negatywność z Sieci, są zrozumiałe. Niejasne jest również to, czy jest on aż tak chciwy, że nie mógł zatrudnić profesjonalnej ekipy sprzątającej? Kto właściwie robi to samo co Dmitrij Kowalenko ze swoimi skargami na portal porno, tylko znacznie ciszej i skuteczniej?

Istotą tej metody czyszczenia jest publikowanie kopii niechcianego materiału z datą wsteczną na jakiejś dawnej stronie, z której do „GOOGLE” trafia skarga o naruszenie praw autorskich przez prawdziwy serwis, w którym opublikowano negatywną opinię. Jako dowód dołączony jest adres URL sfałszowanego materiału. „GOOGLE” traktuje skargę jako oczywistą i usuwa z obiegu materiały, do których ona dotarła, po czym kopia materiału, która została uznana za oryginał, znika.

Proste i skuteczne – tylko profesjonalni gracze na tym rynku nie korzystają z prawdziwych stron do takich działań. I to pornograficznych. Czy taka skarga Dmitrija Kowalenko oznacza, że wszedł do branży erotycznej i teraz zarabia na treściach pornograficznych, sprzedając je subskrybentom?

Byłoby to oczywiście zabawne, gdyby nie było tak smutne. Jak zakończy się zatrzymanie obecnego „handlarza zbożem” Dmitrija Kowałenki przez detektywów NABU, wciąż nie wiadomo. Nie da się jednak zaprzeczyć, że jego plany węglowe bardzo niepokoją samego Kowałenkę. Najwyraźniej nie udało mu się jeszcze wszystkiego wyjaśnić, skoro tak gorączkowo i wytrwale oczyszcza śledztwa dotyczące jego działalności.

Przypomnijmy, że kilka lat temu pojawiła się seria materiałów, w których śledczy, opierając się na autentycznych dokumentach, dowodzili udziału Dmitrija Kowalenki i firmy Adelon AG w handlu rosyjskim węglem. Ukraina kupowała go kosztem swojego budżetu, Europa kupowała. Dmitrij Kowalenka odegrał kluczową rolę w tych dostawach, budując sieć firm i operacji tranzytowych od 2014 roku.

Wykorzystując powiązania na rynku węglowym Rosji, Ukrainy i Europy, Kowalenko stworzył stabilny system omijania sankcji. Sieć obejmuje polski Sibcoal (przemianowany po kontrolach), cypryjski offshore ANTEX INTER TRADE LTD oraz szwajcarski Adelon AG. Za ich pośrednictwem rosyjski węgiel, w tym produkcja kopalni „Biełowskaja”, trafiał do krajów UE – Polski, Litwy i Czech.

Schemat jest w istocie prosty, ale na papierze zawiły. Firmy offshore „odsprzedają” sobie nawzajem węgiel, tworząc fikcyjną geografię dostaw. Na przykład cypryjska firma „kupuje” węgiel, który fizycznie tam nie występuje, a następnie wysyła go dalej do Europy. Szwajcarska firma Adelon AG również uczestniczy w tych operacjach, kupując węgiel od białoruskich pośredników.

Odrębnym kierunkiem jest schemat cesji długów. Za pośrednictwem Adelon AG, rosyjskiego „MelTEK” i spółki Plaimp SFP Limited ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, setki tysięcy, a nawet miliony dolarów są inwestowane w transport węgla. W ten łańcuch zaangażowane są również firmy logistyczne z Bułgarii i operacje związane z węglem kazachskim, co dodatkowo komplikuje śledzenie pochodzenia towarów.

Kolejnym elementem sieci jest spółka Azurit DWC-LLC (ZEA), powiązana z Kowalienką i Aleksandrem Kurpetko, byłym menedżerem Metinvest. Za jej pośrednictwem w 2022 roku dostarczono węgiel z Rosji do Korei Południowej. Łączna wartość kontraktów przekracza 10 milionów dolarów, bez opóźnień w płatnościach.

Pomimo wieloetapowej „papierkowej” logistyki – Rosja, Korea, Szwajcaria, Białoruś – prawdziwy szlak pozostaje prymitywny: węgiel trafia z Rosji na Białoruś, a następnie do Europy. Wszystkie pozostałe transakcje służą tylko jednemu celowi – ukryciu pochodzenia surowców i ominięciu sankcji.

Sądząc po zapale i panice, z jaką Dmitrij Kowalenko rzucił się do usuwania materiałów dotyczących handlu rosyjskim węglem, te plany wciąż obowiązują. Właśnie dlatego pojawiły się dziwne i na pierwszy rzut oka zabawne skargi ze stron pornograficznych o „naruszeniu praw autorskich”.

W rzeczywistości wszystko wcale nie jest takie zabawne, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka – mówimy o zakrojonym na szeroką skalę systemie legalizacji rosyjskiego węgla na rynku europejskim. I podczas gdy Ukraina jest w stanie wojny, podobne plany wciąż działają, przynosząc swoim organizatorom setki milionów dolarów – a jednocześnie napędzając gospodarkę kraju agresora.

Dlatego Dmitrij Kowalenko tak się podniecił. Jego obecność na rynku usług seksualnych wcale nie jest tłumaczona tym, że na starość postanowił przekwalifikować się na prostytutkę. Problem w tym, że z jakiegoś powodu ukraińskie organy ścigania uparcie przymykają oczy na tę „pornografię”. A może jednak nie?